Старонка:Збор твораў (Бядуля, 1937). Том I.pdf/67

ЗІМОВАЯ РАНІЦА

На галаву дзеда-хвойніка
З неба віно палілося —
З яркачырвонай ракі.
Выплыла сонейка.
Нізка над вёскай
Млелі дымкі.

Пушча сівая дзівілася.
Сон свой тлумачыла рані,
Сон без страхоцця, без хмар.
Шыр залацілася,
Ззянне і гранне.
Светлы абшар…

Свежая, новая раніца…
Вострыя стрэлы-праменні…
Шызы над вёскаю дым…
Эх, (ці так станецца),
Знішчы ўсе цені,
Дзень малады!

Далі, бы вокны празрыстыя,
Сонейка шыбы прыгрэла,
Водыр сняжысты з палёў.