Старонка:Выбраныя вершы (Хадыка, 1932).pdf/100

МЫ МОЦНЫЯ СТРОФЫ СКЛАДАЕМ.

Мы моцныя строфы складаем,
Сьпяваем мы новаму шчыра.
На роспач старэчаму гаю
Бярэзьнік жалезны ўжо вырас.

На рупных прасьветленых кручах
Няхілкія звоняць галіны…
Народжаны ў былях балючых
Павінен у былях загінуць.

Ёсьць думкі — гарачыя коні,
Ёсьць мары — празрыстая кволасьць.
На родным і блізкім усхоне
Заціх нявыразьлівы голас.

Што выцьвіце сёлета ў далях,
На лета даліны ўгноіць…
Адбілася ў срэбных крышталях
І сэрца — такое дурное.