|
Дзіця дарагое! Сірочая доля
У гора спавіла цябе з малых дзён…
О, цяжкае жыцьце!.. Дзе ласка, дзе воля,
Дзе мары маленства, салодкі дзе сон?..
На вочках сьлязіца сьлязу пераймае
І коцяцца з твару адна за другой;
Дзіцячае сэрца трывога зьядае —
І ные пралеска пад бураю злой.
Хістаецца беднае тонкай былінкай,
А вочкі — хоць сумны — зіяюць красой…
Ой, цяжка глядзець на цябе, сірацінка,
І, гледзячы, плачу я разам з табой.
Усюды так гожа, і сьпевы ліюцца,
Ўсе з ласкай страчаюць маленства дзянькі;
На жарты, пацёху глядзяць і сьмяюцца
Далёкія, нават, ня толькі бацькі.
А сьлёзы-сіроткі — што горкія значаць!
Ня знае дзіцятка бацькоў дарагіх,
І горкае долі ніхто ня убачыць,
А колькі сіротак на сьвеце такіх!..
Капыль, 1911 г.
|
