Спадчына (1922)/III/Думка

← Дайце мне…

Думка Верш Аўтар: Янка Купала 1922 год

Куды не ўцякаю →

Іншыя публікацыі гэтага твора: Думка (Покуль старасьць неўдалая…).

Прапануем да спампаваньня!

ДУМКА.

Покуль старасьць неўдалая
Костак з ног ня вале,—
Рвіся, думка маладая
Туды, вышай, далей!

К таей праўдзе ненапраснай,
К шчасьцю і свабодзе,
Рвіся, покуль будзе ясна,
Покуль будзе годзе,

Гарапашна, непрасьветна
І ў душы і ў хаце,—
Стане горай няпрыветна,
Калі будзем спаці.

Дык жывучы скокам-бокам,
Покуль сэрца точыш,
Рвіся, думка, ненарокам,—
Знойдзеш, што захочаш!