Працуй

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Працуй
Верш
Аўтар: Янка Купала
1905—1907
Крыніца: http://rv-blr.com/verse/showCollection/2663#880



Працуй, бедачышча, гаротна,
Ці прэеш ад поту, ці мерзьнеш!
Гні плечы свае ты ахвотна,
Бо прыйдзе гадзінка — і шчэзьнеш.

Ой, шчэзьнеш, а толькі ня бойся,
Што ўжо і засыпяць зямлёю:
Як з горам у дружбу завёўся,
Яно йшчэ паходзіць з табою.

Цяпер, малады і ахвочы,
Ты рвесься, як птушка там з клеткі,
Да працы і ўдзень, і уночы,
Дый зможа крывавы труд гэткі.

Бяз часу прыжме, апануе
Цябе неадчэпная старасьць
І моладасьць скрыша ўдалую,
Адгоне ад працы няздарасьць.

Пахіляцца плечы ад горбу,
Удушша дыхнуць не пазволе,
Надзенеш старэцкую торбу
І пойдзеш у сьвет, на прывольле.

А мусіш жа ўперад наўчыцца
Ты пацераў доўгіх, дзядоўскіх,
Бо як не патрапіш маліцца,
То выганяць гэткага зь вёскі.

Ты мусіш наўчыцца, бо маці
Даўжэйшых наўчыці ня ўмела, —
Ды ў беднасьці часу ці ж хваце
За гэткае браціся дзела.

Дык вось, як узброішся гэтак
У пацеры, торбы і пугі,
І ўрваны старэцкі адзетак, —
Павер, будуць брамы на ўслугі.

З пагардай, як лішняй сабацы,
Швырнуць табе лустаю хлеба;
Дзіця цябе будзе пужацца,
Пачне непагодай выць неба.

А ты?.. Ты цані й гэту працу,
Хоць збыцца яе і нялёгка;
Ня йдзі жабраваці к палацу,
Бо стуль цябе выгане лёкай.

(1905—1907)