Полска квитнет лациною…

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Полска квитнет лациною…
Верш
Аўтар: Ян Казімір Пашкевіч
22 жніўня 1621 году
Аўтограф паэт пакінуў на старонках рукапісу Літоўскага Статута 1529 года, с. 28.


Аўтограф верша «Полска квітнет лаціною…».

Полска квитне лациною,
Литва квитне русчизною.
Без той в Полсце не пребудзеш,
Без сей в Литве блазнем будзеш.
Той лацина езык дает,
Та без Руси не вытрвает.
Ведзь же юж Русь, иж тва хвала
По всем свете юж дойзрала.
Весели ж се ты, Русине,
Тва слава никгды не згине.

(22.8.1621)

Паводле Анталогіі даўняй беларускай літаратуры: XI — першая палова XVIII стагоддзя

Польска квитнет лациною
Верш
Аўтар: Ян Казімір Пашкевіч
1621 год
Крыніца: Анталогія даўняй беларускай літаратуры: XI — першая палова XVIII стагоддзя / НАН Беларусі, Ін-т літ. імя Я. Купалы; Падрыхт. А. І. Богдан і інш. Навук. рэд. В. А. Чамярыцкі — Мн.: Бел. навука, 2003. — 1015 с. ISBN 985-08-0571-4 — стар. 691
Верш захаваўся Слуцкім сьпісе Статуту Вялікага Княства Літоўскага 1529 г. і датаваны 1621 г. Тамсама зьмешчаныя яшчэ 5 уласнапісаў Яна Казіміра Пашкевіча і запісы іншых асобаў. Дасьледчыкі мяркуюць, што твор быў складзены ў Вільні.



Польска квитнет лациною


Пол(ь)ска кви́тнет лацино́ю,
Ли́тва квитнент русчизно́ю;
Без той в Пол(ь)ще не пребадзеш,
Без сей в Литве блазном будзеш.
Той лацина е́зык да́ет,
Та без ру́си не вытрвает.
Ведзь же юж русь, иж тва хва́ла
По всем свете юж дойзрала.
Весели ж се ты, русине,
Тва слава никгды не згине!



Арыгінальны тэкст, паводле старабеларускай арфаграфіі

Ян Казимер Пашъкевич
рукою властною писал
року тисеча шестс[о]т двадцат первого
м[е]с[я]ца августа двадцат второг[о] дня

Полска квитнет лациною,
Литва квитнет русчызною,
Без той в полще не пребудеш,
Без сей в литве блазнѣм будзеш.
Той лати[н]а езык дает.
Та без руси не вытрвает.
Ведзъ же юж, рус, иж тва хвала
По всем свете юж дойзрала;
Весели ж се ты, русине,
Тва слава никгды не зкгине.

Глядзіце таксама