Плачуць мае песьні

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Плачуць мае песьні
Верш
Аўтар: Янка Купала
1905—1907
Крыніца: http://rv-blr.com/literature/2663#654



Жудка стогнуць рэкі,
Ўзбураны вясною;
Плачуць мае песьні,
Галосяць са мною.

Не стагніце, воды
Паводкі бурлівай,
Кіньце плакаць, песьні,
Горка, нешчасьліва.

Хто ўстрымаў паводак
Разгульнае мора?
Хто заглуша песьні,
Як іх вызьве гора?

Вялікае ж гора
Часам людзей муча,
Наўча ненавідзець
І плакаць навуча.

Як дубок, з карыцы
Пастухом абдзёрты,
Як той салавейка,
У клетку запёрты, —

Так я прападаю,
Ня маючы долі,
Як дуб, усыхаю,
Плачучы ў няволі.

Не дало жыцьцё мне
Ні поля, ні хаткі,
Па чужых кутах век
Сіл гублю астаткі.

Там, гэт, за гарамі,
Дзе памчыцца вока,
Сьвет гучны, вялікі
Сьцелецца шырока.

Сокалам бы вольным
Паляцеў ў сьвет гэты,
Дый мне крыльлі ўцяты!..
Доля, дзе ты, дзе ты?

Так бы весяліўся,
Пеў аб шчасьці песьні,
Як той верабейка
Ў садзе на чарэшні.

Гулка стогнуць рэкі,
Ўзбураны вясною;
Плачуць мае песьні,
Галосяць са мною.

(1905—1907)