Песьня IV. Сватаны

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Сватаны
Верш
Аўтар: Францішак Багушэвіч
Крыніца: http://rv-blr.com/vershu/view/400


Ой, калючы ялавец, –
Ягадкі салодкі.
Ой, харошы ж маладзец,
Дык няма малодкі.

      Адгукніся ты на лес,
      Ці хто не пакліча;
      У свае парткі ня ўлез,
      Можа, хто пазыча.

Будзем сватаць, што такі,
Што няма у сьвеце:
Да работы без рукі,
А рад спаць у леце.

      Што ні возьме, зробе так,
      Што сьвет надзівіцца:
      Кіем косе, гарэць так,
      Што ў латах прасьпіцца.

Ой то хлопец! у карчме
Першы ён на лаве;
Першы зваду з тым пачне,
Хто яму ня ставе.

      У касьцёле на рок раз,
      I то серад ночы:
      Не прывыкшы, як у вас,
      Лезьці Богу ў вочы.

А харошы, дык які!..
Толькі што бяз носу:
Адкусілі нос ваўкі,
Дык ня мае лёсу.

      А багаты, дык на што:
      Пазычыў карончык,
      Як пазыча яшчэ сто,
      То будзе чырвончык.

А разумны ж, дык як той,
Што ляжыць у ломе,
Смокча лапу да сьвятой
На пячы у доме.

      Нуце, дзеўкі, да яго,
      Як мухі да мёду:
      Будзе муж хоць для каго
      З добрага заводу.

Ласа есьці, смагла піць
Ня будзе адказу,
А па шлюбе жонку біць
Дык зачне адразу.