Кліч званоў

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Кліч званоў
Верш
Аўтар: Міхась Чарот
1921


Ноч чорная хаваецца,
І гіне сон…
Чуць раніца ўглядаецца,
Я чую звон…

Гудуць званы мядзяныя
На цэлы свет…
І чуюць сэрцы ржавыя —
Іх чэзне след.

На кліч званоў грамадамі
Да працы йдуць
Ўсе, як адзін, з прыладамі
Жыццё куюць.

Ўсе б’юць ў званы… змагаюцца…
Каваль, ратай…
І рэха разлятаецца
Ад краю ў край.

На кліч іх заклікаючы
Ідзе народ,
Дзе сонцам незгасаючым
Гарыць усход!

1921