Каршун (Купала)

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Перайсці да: рух, знайсці
Каршун
Верш
Аўтар: Янка Купала
12 сакавіка 1906
Крыніца: Поўны збор твораў у 9 т. Том 1 — Мінск, Маст. Літ., 1995.


Пад небам высокім лётаў каршун,
З пагардай на рой пазіраў чалавечы, —
Аж бачыць — пад плотам ходзіць пявун —
Махнатая шыя, злацістыя плечы.

Як віхар, як куля, імчыцца каршун
І певеня тут жа насмерць забівае, —
У бойцы няроўнай гіне пявун,
У бойцы няроўнай жыццём накладае.

З трыумфам каршун пад неба ляціць,
Пад небам крумчыць над здабычай сваею,
Ды зноў, каб дзе пажывіцца, глядзіць, —
Забіць яшчэ й курку не траціць надзею.

Але скуль тут ні вазьміся стралец —
Прыцэліўся. Раптам, як гром, стрэл раздаўся, —
Ўзмахнуўшы ў паветры крыллем ледзь-ледзь,
Зляцеў каршун з неба і болей не ўзняўся…

(12 сакавіка 1906)