Гэй, пясьняр малады, ня вучыся сьпяваць
Новай песьні на сумны той лад.
Весялей трэба йграць, хоць-бы й струны парваць,
Хоць і сам мо‘ вясельлю ня рад.
Ведай ты, што твой верш раніць сэрца людзей,
Абаўе ён іх цела, як вуж…
Дык іграй весялей, гані смутак з грудзей,
Пакуль ‘шчэ малады ты і дуж.
Загартуй ты свой верш, як у горані сталь,
Стралой вострай ляціць хай у сьвет,
Абшукае хай даль, знойдзе ў сэрцы скрыжаль.
І пакіне на камені сьлед…
..................
Шмат хто песьні складаў пра гаротны наш край, —
Апавялі няволю і глум…
Ты, пясьняр, заіграй, галасьней засьпявай,
Хай загіне адвечны наш сум.
Няхай новы твой сьпеў гразь балот скалыхне,
Хай узбудзіць заснуўшы лес, гай…
Няхай вольна ўздыхне, хай вясёла зірне
Наш спрадвеку заплаканы край!
Прапануем да спампаваньня!