Дзіця

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Дзіця
Верш
Аўтар: Уладзімір Жылка
1922
Крыніца: http://old.knihi.com/bk/zylka/zylka1.html


Са смехам па пожні так жвава
Бяжыць, матылька даганяе
І топча і кветкі, і травы
Дзяўчынка, нябога малая.

Дзіця, супыніся часіну!
Ў жыцці без патолі і ласкі,
Як злыдні й нягоды ахінуць,
Ці ўспомніш стаптаныя краскі?

Пад сонцам вясняным і шчасным,
Ў вясеннюю светлую пору
Стаптаныя, ссохнуць заўчасна
Яны без тугі і дакору…

. . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Дзіця, супыніся і далей
Бяжы па зялёнаму долу…
Такія блакітныя далі,
Так проста і ясна наўкола!

(1922)