Восень (Жылка — О хараство асенніх дзён празрыстых…)

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Восень
Верш
Аўтар: Уладзімір Жылка
Крыніца: Кароткі зьмест

Спампаваць тэкст у фармаце EPUB Спампаваць тэкст у фармаце RTF Спампаваць тэкст у фармаце PDF Прапануем да спампаваньня!





* * *


О хараство асенніх дзён празрыстых,

Бязгутарнасць прыроды і спакой.

Ўрачыста полем з пушчаў залацістых

Прыйшла туга і пала над вадой.


А там застыла яснасць даляў чыстых

Над цёмнай рунню й чорнай цаліной,

І холад лёгкі ў косах прамяністых

Разліла сонца хваляй нежывой.


Наўкол сляды павольнага канання

І веліч нетутэйшага маўчання.

Прымаю корна сон зямлі азурны.


І летуціцца сцішанай душы

Такі ж спакой, халодны і бязбурны,

І адцвітанне яснае ў цішы.


(1925)