Вецер, і сокал, і я…

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Вецер, і сокал, і я…
Верш
Аўтар: Янка Купала
Крыніца: http://rv-blr.com/vershu/view/261



І вецер, і сокал, і я —
Сыны адной долі-жыцьця,
Наводзім маркотныя мы
І думы, і песьні адны.

                   *

Разьняў вецер крыльлі свае,
Ляціць, і шуміць, і пяе;
Пяе а свабодзе сваей,
Пяе а няволі людзей.

                   *

Як вецер, і я б так ляцеў,
Як вецер, аб тым самым пеў,
Як вецер, свабодны мой дух,
Хоць рукі закуты ў ланцуг.

                   *

Пад зорамі сокал завіс,
Глядзіць па-арлінаму ўніз.
Там сокалу сьвету ня жаль;
Мілей яму небная даль.

                   *

Як сокал, і я б мкнуў да зор:
Там сонца, раздольле, прастор;
Бяз жалю б пакінуў зямлю,
І хатку, і долю сваю.

                   *

І вецер, і сокал, і я —
Сыны адной долі-жыцьця;
Наводзім маркотныя мы
І думы, і песьні адны.

(1906—1907)