Барвенак (1924)/Родныя вобразы/Родныя вобразы

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Капыль Родныя вобразы
Верш
Аўтар: Алесь Гурло
1924 год
З вандроўкі
Іншыя публікацыі гэтага твора: Родныя вобразы (Гурло).

Спампаваць тэкст у фармаце EPUB Спампаваць тэкст у фармаце RTF Спампаваць тэкст у фармаце PDF Прапануем да спампаваньня!




РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ.

Сваёй нядоляю багаты
Люблю я волю апяваць,
Да сонца, зор увыш лятаць
Сваёю думкаю крылатай.

Люблю я лесу шум магутны
І шэпты сьпелыя палёў,
А з сьпевам родных салаўёў
Прашчаюсь з ценямі пакуты; —

Я ўвесь тады — агонь, адвага,
Ў бязьмежжа просіцца душа,
І не палохае ціша…
На твары сохнуць сьлёзаў рагі,

А вочы — зоры агнявыя —
Цікуюць зіркам ўвесь прастор:
Нядарам я люблю, бляск зор,
Прыроды фарбы ўсе жывыя…

1922 г.