Ўпрадае дым у залатую гладзь…

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Ўпрадае дым у залатую гладзь…
Верш
Аўтар: Тодар Кляшторны
1928
Крыніца: http://rv-blr.com/vershu/view/41353


 * * *

Ўпрадае дым у залатую гладзь
Па-над прасторамі бярозавая просінь,
Ружовы дзень спусьціўся падрамаць
За верхавінамі смалістых сосен.

Мядовы водар кружыць галаву…
У цішыні задумаліся далі.
Рамонкі белыя асьнежылі траву
І ў туманох салодка задрамалі.

О, родны край, саломенныя хаты…
Люблю прастораў казачную муць.
Іду адзін,
А тысячы крылатых
Мне пра любоў адвечную пяюць.

Тут паланець душа не перастане,
Тут не астыне ў жылах кроў…
Тут кожны крыж — адвечнае змаганьне,
Тут кожны куст — адвечная любоў…

О, тут усё…
Так хочу жыць і верыць,
Аддаць душу прыгожасьці палёў,
Гатоў скакаць вясёлым піянерам
Пад залатыя гусьлі салаўёў.

Па-над прасторамі
Бярозавая просінь,
Ўпрадае дым у залатую гладзь
За верхавінамі смалістых сосен.
Ружовы дзень спусьціўся падрамаць.

(1928)