Ідуць гады

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Ідуць гады
Верш
Аўтар: Алесь Гарун
Крыніца: http://rv-blr.com/vershu/view/709


         Ідуць сабе гады, ідуць,
         Бы карагод, бясконца,
         Што ў небе зорачкі вядуць
         Ля месяца, ля сонца.
         Ідуць сабе гады, ідуць –
         І чалавек за імі.
         Куды цябе яны вядуць
         І сьцежкамі якімі?
«Няведама мне, скуль усё і што я;
Няведама мне сама сьцежка мая,
Няведама мне, і куды я іду.
Пытаньня ня маю, ці што там знайду,
Ня ведаю жыцьцё, ці шчасьце, ці не, –
Пачалося гэта, браток, не на мне».
         Ідуць гады, ідуць гады,
         І зь імі ўсё на сьвеце.
         Сягоньня ты, а йшлі дзяды,
         А заўтра пойдуць дзеці.
         Ідуць гады, і ты ідзеш
         Ўздагонь за імі, зь імі.
         Нашто, скажы мне, ты жывеш
         І з думкамі якімі?
«З аднэю я думкай у сьвеце жыву,
Настаўнікам ўзяўшы і лес і траву,
Крыніцы, і кветкі, і цемру, і сьвет,
І месяц, і зоры, і сонца прывет.
Прысуджаны шлях свой рабі дарагім,
Красуйся на радасьць сябе і другім».