«Нашай долі»

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
«Нашай долі»
(Першай беларускай газэце)

Верш
Аўтар: Янка Купала
1906
Крыніца: http://rv-blr.com/literature/2663#134



Гэй! ўсе разам без патолі,
      Беларусы-дзеці!
Пашлём дзякуй «Нашай долі»,
      Родненькай газэце.
Нам яе, радзімай, далей
      Ня будзе ўжо браку;
Шмат гадкоў шчыра чакалі,
      А цяпер — ой, дзякуй!
Дзякуй тым, хто нашу мову
      Родную ўскрашае;
Хто цямноты ў родным слову
      Нашы распрашае.
Дзякуй! і хай «Наша доля»
      Часьцей к нам прыходзе;
А зь ёй праўда і зь ёй воля
      Зажыве ў народзе.
Праўда, шмат расьце бадыляў
      Нам на сьцежцы нашай;
А магіла пры магіле
      Дзікай лусткай страша;
Але «Доля» хай адважна
      Ляціць к нам, загнаным,
К грамадзе нашай сярмяжнай,
      К горам гартаваным.
Ўрагоў нашых рык шакалі
      Ня страшан і ўгрозы,
Бо, бо нас узгадавалі
      Кнут, кроў, пот і сьлёзы.
Прыкупіўшы солі, хлеба,
      Прывітайма «Долю»,
Як анёла Бога зь неба,
      Як сьвятую волю!

(1906)