Яго Міласьці грамадзяніну Пілсудзкаму, Галоўнаму Камандуючаму польскіх войск (ВБР)

Яго Міласьці грамадзяніну Пілсудзкаму, Галоўнаму Камандуючаму польскіх войск Дэклярацыя Аўтар: Віленская беларуская рада 24 красавіка 1919 году Крыніца: Беларуская Думка. — 19 мая 1919. — №10; бач. 2

Прапануем да спампаваньня!

Яго Міласьці грамадзяніну Пілсудзкаму, Галоўнаму Камандуючаму польскіх войск.

Віленская Беларуская Рада, якая выбрана прадстаўнікамі насяленьня на канфэрэнцыі 26—27 студня 1918 года ад Беларускае зямлі, што на захад ад старога расейска-нямецкага фронту, зьвертаецца да Яго Міласьці Глаўнакамандуючага польскіх войск грамадзяніна Пілсудзкага з ніжэйсьледуючым.

Віленская Беларуская Рада, у склад каторай уваходзяць прадстаўнікі розных кірункаў беларускай нацыянальна-палітычнай думкі (апрача бальшавікоў), заўсёды стаяла на грунце незалежнасьці і непадзельнасьці Беларусі.

Цяжкія варункі агульна-палітычнага жыцьця, якія былі у час нямецкай акупацыі і потым пры бальшавіцкім панаваньні, не пазвалялі цэнтральнай і мясцовым беларускім радам давесьці працу па адбудове дзяржаўнасьці да канца.

Народ беларускі да апошняга часу ня меў магчымасьці стварыць незалежную і непадзельную дзержаву і павінен быў цярпець уселякія зьдзекі ад тых, хто быў дужэйшым і меў сваю арганізаваную вайсковую сілу, каб уціскаць Беларусь.

Беларуская зямля цяпер зьнішчана ізаруйнована і чакае, калі кончацца яе мучэньня і калі сам Беларускі Народ станець гаспадарам у сваёй зямлі.

Віленская Беларуская Рада і розныя іншыя мясцовыя беларускія рады, таксама як і Рада Беларускае Распублікі змагаліся да апошняга, каб вызваліць Беларускі Народ ад няволі і зьдзеку чужынцоў, але-ж ня вытрымалі барацьбы і адступілі перад сілаю ворагаў Беларускаго Народу, аб‘явіўшых усіх дзеячоў беларускага адраджэньня без закону і за правам.

Цяпер прабіў новы час, разгарнулася новая страніца гісторыі беларускага адраджэньня. У Вільню і іншыя землі Беларусі прыйшлі і яшчэ ідуць польскія войскі, якія імем Вашае Міласьці абвешчаюць вольнасьць і правы усім грамадзянам Беларускае зямлі і Літвы.

Віленская Беларуская Рада хоча верыць, што гэтыя дэклярацыі агульнай вольнасьці будуць цьвёрда правадзіцца у жыцьцё і што Народ Беларускі, каторы так змучан нямецкім і бальшавіцкім уціскам, адпачыне і атрымае магчымасьць адбудаваць сваю бацькаўшчыну, незалежную і непадзельную.

Віленская Беларуская Рада мае надзею, што Ваша Міласьць паможа аб‘еднаць усю Беларусь і адбудаваць яе у незалежную дзержаву, суседнюю і дружную з Польшчай, каторай лепш, як іншым народам, ведама, як цяжка жыць у няволі і быць падзеляным на часткі.

Рада просіць Вашу Міласьць аб тым, каб:

1. Ва ўсіх беларускіх справах зварочывацца толькі да Рады,

2. Даць магчымасьць Віленскай Радзе свабодных зносін з усімі беларускімі правінцыальнымі радамі.

3. Даць магчымасьць склікаць разагнаную бальшавікамі Раду Беларускай Рэспублікі, да каторай, пакуль ня будзе склікан Усебеларускі Устаноўчы Сойм, павінна належаць уся улада на Беларусі.

Старшыня Рады (подпіс).
Пісар (подпіс).

24 красавіка 1919 году.