Старонка:Piosnki wieśniacze z nad Niemna i Dźwiny (1846).pdf/85

45

LXXV.

Chtoz̓ u nas u połaziē lez̓yć?
Piōkałka nasza da ú połaziē lez̓yć.
Da zaz̓ydała wiszniōwaho soku;
Syszczycie majhō Chwiedorka s toku,
Niechāj dabudzieć wiszniōwaho soku. —
Pytajec ca, da chtoz̓ to radzīú sia?
Kalī syn radzīú sia, ja i soku dabudu,
Kalī daczuszka, wadzicoj adbudu.
Kalī syn radzīú sia, słaúlon horad staúlu,
Kalī daczuszka, ja-j szacier nie spraúlu.

Dziecinne.

(nad kolebką naszą śpiewane).

LXXVI. (Xiąz̓. 3 piosn. XXIX.)

Luli, luli, luli, prylacieli kury;
Sieli na warociach, u czyrwonych bociach,
Stali sykataci, szto dziciaci daci.
Ni bobu karobu, ni harochu trochu,
Ni kalapiēń czarapiēń, ni jaczmieniu z̓mienin;
Kania waranoho, bykā palawoho,
Ciałuszku rabuszku, dziciaci na juszku.

LXXVII. (Xiąz̓. 3 piosn. XXX.)

Paszōú katōk u lasōk, naszōú katōk pajasōk,
A kōszeczka atniałā i dziciaci addałā.
Paszōú katōk na tarz̓ōk, znaszōú katōk piraz̓ok;
Czy samomu jeści, czy dzieciaci nieścī?
I sam troszka ukusīú i dzieciaci prynasīú