|
Tut čatyry maładzicy,
Ciahnuć dziažu iz światlicy,
Na kryžu jaje staŭlajuć,
Bieł karawaj ražčyniajuć;
Swacha muku jim prynosić,
Dyj błahasławieńnia prosić:
„Jość tut Boh, dyj matka,
„Radzonyje i susiedzi blizkije,
„I dalnyje mužy sustrečnyje,
„Babki zapiečnyje,
„Dzietki zaplečnyje,
„Błahasławicie krasnaj pannie karawaj učynić“.
Karawajkiž pry rabocie
Piajuć u dobraj achwocie:
Błahasławicie, ludzie!
„Blizkije susiedzi,
„Hetamu dziciaci
„Karawaj zamiasić,
„Ručkami bieleńkimi,
„Pierścieniami załacieńkimi,
„Pieśniami wiasialeńkimi.
„Ty stup, Bože, z nieba,
„Jak nam ciapier treba,
„Pamahaŭ ražčynić,
„Pamahaj zamiasić.
„Nia stoj, Bože, za dzwiarmi,
„Dy idzi, Bože, ŭ chatu,
„Dy siadź, Bože, na kucie,
„Dy daj dolu maładzie! —
„Ja u chatu nie pajdu,
„Ja za dźwiarmi pastaju,
„Maładzie dolu pierašlu.
„Zbierajsia rodzie!
„Da k bieleńkamu karawaju,
|
