Я доўга і упарта марыў Скрух вечных разгадаць цыб‘ё. Пад шкло вучоных акуляраў Жаданне трапіла маё.
Мой век, выразнасцю працяты, Узяў з вялікай кнігі кніг Перыяда свайго пачатак, Трывогу будняў маладых.
Узброенага часу скутак На атайбованых слядох… Пад дзён сваіх іржавым путам Не ведаў славы скамарох.
