Гэта старонка не была вычытаная
кіпіць тут работаю
кожны куток:
ўсё стройна, разьмерана,
проста і строга,
давай-жа за гэта,
браток!
Наступнаму ўсё
ахвяруй без адчаю,
і жорстка-праўдзівы
і кволы заўжды
эпоху ўзьнімай
баявымі плячамі,
каб заўтра праз шчырасьць,
зямлю і гады
цябе, як жывога,
як сына страчалі…
Ты рос са стыхіяй, —
з вясной і паводкай,
і сёньня,
кратаючы сонца крыло,
выводзіш абрысы
сваёй пяцігодкі,
каб, можа,
дарогаю самай кароткай
трухлявую спадчыну
весьці на злом.
