Гэта старонка не была вычытаная
складаюць поэмы
як быццам на зло,
за дзьве або тры
звышбюджэтныя грыўні
поэта Лявонны
і нейкі Мурзо…
Яны прапісалі
і зоры і месяц,
Хоць, здэцца,
ня бачыў ніхто іх тады.
Чаму-б ім і сонца
куды не падвесіць? —
і ім, і радактару
меней бяды.
А потым-жа крытык
(і гэта вядома!)
падпусьціць сьлязіну
(ala Кабакоў).
улічыць і талент,
улічыць і момант,
і трохі паганіць
за сувязь з тугой…