Гэта старонка не была вычытаная
Сымон схапіўся за галаву.
Па ім, па настаўніку!..
І з разьбегу —
∗
∗ ∗ |
Яшчэ некалькі хвілін — ціха булькалі пузыры.
З балоцістага дна прабіваліся на паверхню вады газы.
Праз чвэрць гадзіны ўляглася гразь.
Вада зноў стала чыстай, як крышталь…
∗
∗ ∗ |
Але чаму фактычна пачырванела вада ў рэчцы?
Чаму пачырванела неба?
І чаму —
да звону царкоўнае званіцы далучылі свой голас яшчэ:
Сігнявіцкі касьцёл і стары картускі кляштар?
∗
∗ ∗ |
Дзятлава спала.
У адных хатах — сяляне.
У другіх — п‘яныя жандары.
∗
∗ ∗ |
Раптам
сэржант Пясэцкі
падняўся на сваім ложку і пачаў напружана прыслухоўвацца.
