Гэта старонка не была вычытаная
Гэта Тэкля, дачка нашага новага суседа, што з Польшчы /вітаюцца/.
ТЭКЛЯ
Дзіўна вы гаворыце, Косьця, — з Польшчы. Нібы тут ня Польшча.
ГАЛЕНА
Тут… Улада польская, вядома, а толькі….
ТЭКЛЯ
Панна…..
КОСЬЦЯ
Галена, альбо Аленка, як мы яе завем….
ТЭКЛЯ
Я прыехала з пад Плоцку, — так. Але-ж тут я бачу тую-ж Польшчу, тыя-ж касьцёлы, тых-жа паліцыянтаў, тое-ж войска….
ГАЛЕНА
Так? І тыя-ж звычаі, тую-ж мову, панна Тэкля.
ТЭКЛЯ
Ну, ензык то тут праўда, папсаваны, я не вем, цяжка размаўляць з сялянамі, з хлопэм…. Але-ж так не павінна быць…. Трэба вучыць дзяцей. Вучыцелька ест, здаецца? —
ГАЛЕНА
Вучыцельку прыслалі, нейкую дэвотку, а нашага маладога настаўніка выслалі аж пад Кракаў….
