|
Душа мая ў краі фантазыі гуляе,
У гвезднай імгле па аблоках плывае,
Сто сонц аглядае у сьветлай празрочы,
Раскошнаю ласкай чаруе мне вочы.
Матыль пышнакрылы купаецца ў зорах
З праменьняў сатканых, купаецца ў морах
З вадою цудоўнай. У неба ўзлетае
Арлом сьветавідам — і ў пекла спадае.
І добра мне ў цуднай фантазыі ўлудзе,
Сам дух мой спакойны шчасьця вынаходам:
Не гадае ці ў гэтым узорным шмат цудзе
Не прагляне іронія ціхім мімаходам.
Пульс жывога ўсесьвету, творчы шопат чую,
Падзіўляю разсновы формы незгаданы,
Над завесістай скалай у горах начую
Белых зданьняў ігрою гіпнотызаваны.
Сьвет чароўны цудоўны мяне ўзяў ў абоймы
Напаіўшы адвечнай журбай ідэалу,
Твораў дзіўных усюды віджу цэлы плоймы
І чую над сабою ўсебыту навалу.
| 
