То ня бура стогне ў лесе,
То ня плача так зязюля…
Гэта ў вёсцы у Залесьсі
Енчыць дзеўчына Гануля…
Ой, памяты русы косы,
Акрываўленыя грудзі…
Матка жудасна галосіць:
Ой, ратуйце, добры людзі!..
Ці-ж я дочку гадавала,
Калыхала на узьмежку,
Закруціла каб навалай?!
Пан з шалёнаю усьмешкай
Падбягае… трах прыкладам!
Маці з дочкай ляглі радам.
