Старонка:Збор твораў (Бядуля, 1937). Том I.pdf/61

∗∗∗

Зарніцы над рэчкай гарэлі сягоння —
І чырвань кідалі ў бяздонне, ў бяздонне.

Зарніцы квітнелі ў мігценні, у мгненні —
І з кожнаю хвіляй бляднелі, бляднелі.

Зарніцы пагаслі, сінявілі змрокі —
І зоркі пусціліся ў скокі, у скокі.

Засрэбрыў жар-месяц самотныя далі —
Імшалыя ўзгоркі маўчалі-маўчалі.

Дрыжэлі барыны, сівелі туманы-
І ціха луналі кажаны-кажаны.

Пасадзец, 1909 г.