Старонка:Дні вясны (1927).pdf/25

∗
∗     ∗

Спатыкаем ўсе мы долю,
гукі песень — залаты рассып.
Лісьця льлюцца ціха долу,
маладосьць аддаўшы для красы.

Вее шэлест іх бяссоньнем,
хоць ты ў госьці зоры запрасі;
колеры іх яркнуць сонцам, —
дарагія сны сьмяюцца ў сінь.

Заблудзіўся хто у полі,
між аўсяных ніў, далін?
Гэта вецер там скаголіць,
лісьця ў пыл латошачы з калін.

Спатыкаем ўсе мы долю,
гукі песень — залаты рассып.
Лісьця льлюцца ціха долу,
маладосьць аддаўшы для красы.