Старонка:Барвенак (1924).pdf/74

УЖО ВЯСНА.

Рака бурліць, рака нясецца,
Парваўшы путы, ўдаль цячэ,
А сонца твар вясной сьмяецца
І прыпякае ўсё ямчэй…

Рака бяжыць, бунтуюць хвалі,
Ўзьнімаюць белыя грабні
І рвуцца ў радасныя далі…
Наўкол — прастор, краса, агні…

За хваляй думка ўдаль імкнецца,
Прастору хочацца душы,
І песьню хочацца запеці,
Нуды пазбыўшыся й цішы!

1922 г.