Старонка:Адвечная песьня.pdf/8

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Гэта старонка была вычытаная



Пастушок.

        Як у служкі сходзюць леты —
            Ў пастуха,
        Пытай, маці, птушкі гэтай —
            Канюха.

        Запытайся гэтай хмары —
            Гэтых сьлёз,
        Гэтай кветкі на папары —
            Гэтых лоз.

        Гэтай грушы сярод поля,
            І балот:
        Яны ўсе аб маей долі
            Вядуць шчот.

Матка.

        Не хачу я их пытаці,
            Мой сынок,
        Не пацешуць яны маці,
            Сакалок.

        Калыхала, гадавала,
            Як магла,
        А цяпер што дачэкала?
            Што нашла?

Пастушок.

        Не плач, маці, і ня злуйся
            На жыцьцё,
        Як я ў сілачку ўбяруся,
            Змагу ўсё.

Вечарэе. Пастушок гоне скаціну дамоў. Маці пахліпываючы ідзе у сьлед за им.