Старонка:Śpieŭnik (1937).pdf/19

PAJŠOU MIŁY ŁUŻKOM…

Pajšoŭ miły łużkom, łużkom
A miłaja bierażkom.
Machnuŭ miły moj rukoju,
A miłaja rukawom.

Było leta charošaje,
Ciapier wosień nastaje,
Traŭka ŭ sadziku pasochła
Saławiejka nie piaje.

Usie kryničańki zamierźli,
Dy i rečka nie ciače.
Biaruć miłaha ŭ žaŭniery —
Płakać siły nie staje.

Ja ciapier ŭżo zastałasia
Ni dziaŭčyna, ni ŭdawa,
Siracinkaj — adzinočkaj,
Rakrutačka małada.

I nichto ŭżo nie palubić, —
Ni chłapiec, dy ni ŭdawiec;
Pryłaskajeć, pryhałubić
Tolki żaŭnier maładziec.