Песьні жальбы (1910)/На разстані/Нягода

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Хмары Нягода
Верш
Аўтар: Якуб Колас
1910 год
Братом згнаннікам

Спампаваць тэкст у фармаце EPUB Спампаваць тэкст у фармаце RTF Спампаваць тэкст у фармаце PDF Прапануем да спампаваньня!




НЯГОДА.
(Афяруецца А. Уласаву).
Мы чэкалі нецярпліва
Лета, цёплых, ясных дзён,
Каб ня гнулась наша ніва,
Не глушыў яе драсён,
Хмурна-ж нашэ, хмурна лета!..
Хмар даждлівых валакно.
Сонцэм поле не сагрэта,
Дробны дождж сячэ ў вакно,
Затапілась сенажатка, —
Верх травы адно відаць.
Збожэ ў полі гіне, братка,
Німа сілы працаваць.
Вось Ільля ўжо недалёка,
Жаць пара, пара касіць.
Дарма ў неба глядзіць вока —
Хмар густых ім не прабіць.
Перакідаем мы лета…
Гэй, Карусь, брат! не памрэм!
Час, брат, будзе — вер у гэта —
З верхам працу сабярэм!