Песня аратая

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Песня аратая
Верш
Аўтар: Янка Лучына
Крыніца: http://yankalychina.ru/categories/1.htm


Гэй! волікусівы!
Змрок падаўся лесам.
Хай матульку ніву
Кроіць плуг жалезам.
Хай радамі роўна
Пакладуцца скібы,
Лехамі чароўна,
Змераныя нібы.
Ластаўка сягае
У хмызняк, як куля,
Над ракою ўгаі
Кукуе зязюля.
Папялінка-пліска
Мух абрыдлых гоніць,
Жаўранятка нізка
У званочак звоніць.
Дзе прайду папарам,
Следам, як праклёны,
Сестры чорным хмарам,
Цягнуцца вароны.
Кожны навакола
Так вясной шчаслівы,
Запяю вяссла —
Гэй! воліку сівы!
А эямля-матуля
Не радзіць не можа,
Зернсйка прьггуліць
I ўзгадуе збожжа.
Ветрык хмару згоніць —
Ападзе слязша,
Збожжа на загоне
Зелянець павінна.
Будзе рунь густая
Вырастаць ахвоча,
Колас дужы стане —
3 ветрам зашапоча.
Зерне — наша мара,
Усе багацце наша,
Гэй! сівая пара.
Недалёка паша
Колькі стане сілы,
Абары цярпліва
Мой палетак мілы!
Гэй! воліку сівы!