На новай зямлі (Чарот)

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
На новай зямлі
Верш
Аўтар: Міхась Чарот
1929




Я зноў, дзе поле каласамі
Свайму паэту шле паклон…


1



Здарова, хлопцы! Як жывецца?
Не спазнаю сваёй радзімы…
Дзе ж лес шумлівы з лёгкім веццем,
Куды ў грыбы калісь хадзілі?

А вёска дзе, што там за грэбляй
Была ахілена ракітай,
Што ворага калісь не стрэльбай —
Пужала саматканай світай?

А поле, поле. Шыр бясконца.
Куды ж дзяваліся ўсе межы?
Ўсё нова тут, пад новым сонцам,
Усё для мяне тут нова, свежа…

Балоты, бачу, асушылі,
Што сінім слаліся туманам…
Якая раць, якая сіла,
3 якім прайшла тут атаманам?

І трактар, чую я, стракоча
Вось там, за ўзгоркам у даліне…
Няўжо ж сказаць хто не захоча:
«Люблю цябе, мая краіна».

2



Здароў, паэт! Здароў, зямляк наш!
Цябе вітаць заўсёды рады…
Не спазнаеш сваіх зямлянак…
Скуль к нам? 3 Масквы ці Ленінграда?..

Ах, толькі з Мінска. Знаем, знаем.
Што там чуваць? Ці жыць цікава?
Мы чулі — Мінск звініць трамваем…
Для нас таксама гэта — слава.

Будынкі новыя, заводы —
То ж сіла горада і наша…
Вось толькі б не парушыць згоды,—
Кітай вайною штосьці страшыць…

Ды толькі мы не палахлівы,
Хто нам не слаў сваёй пагрозы…
А мы — будуем калектывы,—
Такі у нас мужычы розум.

Мы ведаем, што вораг хоча
Прынесці зноў нам шмат урону…
Калі жыццё наперад крочыць —
Не трэба лепшай абароны.

3



Зямля, зямля. О, колькі моцы
Захоўвалі твае глыбіны…
О землякі мае вы, хлопцы,
Узняць вы гэту моц павінны.

А горад? — горад вам паможа,
Рабочых рук і там мільёны…
Жыццё мы разам упрыгожым,
Хоць цяжка нам усім сягоння.

О, радасць дзён! Сустрэчы радасць,
Ўсё апісаць хто словы знойдзе…
Такая ж для мяне прынаднасць
На кожнай фабрыцы й заводзе.


Цяпер жывём мы іншым светам,
Цяпер інакш спяваць хачу я…
Той можа зваць сябе паэтам,
Хто нашых дзён жыццё адчуе.

Я рад, што думкі ўдаль занеслі,
Не чую плачу хат пад клёнам.
Цяпер спяваць я буду песні —
Магутным трактарным калонам.

1929