Мілы сэрцу…

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Мілы сэрцу…
Верш
Аўтар: Міхась Чарот
1924


Мілы сэрцу, дорагі і любы
Дзён мінулых грозныя паходы…
Няхай сёння ў паход затрубяць,—
Выйду першым з вогненнай паходняй.

Адпачну я, можа, на руінах,
Не шкадую ні жыцця, ні сілы…
Шлях адзін мой — згіну ці не згіну —
Бараніць, што сэрцу майму міла.

А цяпер я ў сонечным паходзе,
Песня льецца залатым струменем…
Слухай песню, вольны мой народзе,
Твой паэт цябе так разумее!..

Як і ты — і я жыву той думай,
Што мінуюць грозныя паходы…
Над людзьмі пакуль не знішчым глуму,—
Не тушы ты вогненнай паходні!..