Ліст Вінцэнта Гадлеўскага да рэдактара газэты «Беларускі кліч»

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Ліст Вінцэнта Гандлеўскага да рэдактара «Беларускага Кліча»
Ліст
Аўтар: Вінцэнт Гадлеўскі
5 лістапада 1930 году
Крыніца: Газэта «Biełaruski Klič» (Вільня), 1943, № 2,7 listapada, б. 3


Pawažany hr. Redaktar!

Nie admoŭcie źmiaścić u swajej hazecie niekalki słoŭ.

U numary 3-im polonofilskaj hazety „Народны Звон“ nadrukawana złosnaja napaść na mianie za kazańnie, jakoje ja skazaŭ u kaściele św. Mikałaja ŭ Wilni 27.X. s. h. na światkawańni 500-tych uhodkaŭ śmierci Wialikaha Kniazia Witaŭta. U hetaj napaści nie padana nawat tema majho kazańnia, a tolki hałasłoŭna haworycca ab „niepryzwaitym pachlesbtwie lićwinom““, ab „panižańni biełaruskaha narodu“ i hetym padobnyja „humannyja“ wyražeńni.

Woś-ža chacieŭ-by padać da wiedama „Народнага Звону“, što kazańnie było na temu: „Dziaržaŭna-tworčyja wartaści Witaŭta“. U hetym kazańni ja pradstawiŭ zasłuhi Witaŭta ŭ budaŭnictwie našaj supolnaj dziaržawy — Wialikaha Kniažstwa Litoŭskaha, jakoje abymała niatolki Litvu, ale Biełaruś i Ukrainu. Pierachodziačy da sučasnaści, ja padkreśliŭ fakt utwareńnia ŭ wielmi ciažkich warunkach siańniašniaj Litoŭskaj respubliki i prypisaŭ hety fakt dziaržaŭna tworčym zdolnaściam litoŭskaha narodu. Pry hetym adznačyŭ, što biełarusy i ukraincy nie zbudawali swaich dziaržaŭ, bo nie apiorlisia ŭ swajej masie na nacyjanalnych i chryścijanskich wartaściah, jakija ŭ budačnictwie dziaržawy majuć wialikaje značeńnie, a litoŭskí narod abapiorsia na hetych wartaściach i zbudawaŭ swaju niezaležnaść. Hłyboka adčutaje chryścijanstwa nie pazwoliła litoŭskamu narodu paddacca internacyjanalnym i materjelistyčnym uplywam.

Ci-ž heta niapraŭda? A kali praŭda, dyk pazwolu spytacca ŭ panoŭ redaktaraŭ „Народнага Звону“, našto henaja złosnaja napaść? Ci nie dawoli ŭžo: złości ŭ biełaruskim ruchu? Ci nia lepš było-b padać abjektyŭnuju sprawazdaču z światkawańnia i, kali treba, padać račowuju krytyku? A woś hetaj račowaj krytyki i abjektyŭnaj sprawazdačy, na žal, u „Народным Голасе“ nia było, — čym redaktary dali jašče raz najlepšy dokaz swajej adnastaronnaści ŭ wyrašańni takich wažnych spraŭ, jak adnosiny da našych susiedziaŭ.

Wilnia, 5.XI.30 h
Ks. W. Hadleŭski