Добрыя дзеці

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Добрыя дзеці
Верш
Аўтар: Алесь Гарун
Крыніца: http://rv-blr.com/vershu/view/72283


Паставілі дзеці сіло. Вераб’я
Хацелі злавіць на пацеху,
Злавілі сініцу, крычаць: — Вой-я-я!
А радасьці колькі, а сьмеху!
         Імчацца да маткі: — Сінічка, глядзі!
         — А дзе ж вы узялі? — Злавілі,
         Дастань ты ёй клетку, хутчэй пасадзі.
         — Нядобра вы, дзеткі, зрабілі!
— Мы будзем яе і паіць і карміць,
Сьпявала б нам птушка прыгожа.
— Ах, дзеткі! ў няволі яна замаўчыць,
Сьпяваць у няволі ня можа…
         Успомніце толькі, як нудна сядзець,
         Як з хаты мароз не пушчае.
         То ж дзень, вам здаецца, як тыдзень ідзець,
         Хоць я і усяк разважаю.
А птушку вы хочаце з хаткі яе
Узяць, пасадзіць у чужую…
Ня мучце, пусьціце, рыбулькі мае,
На волю яе залатую.
         І матчыны словы у сэрцах дзяцей
         Ласкавыя струны кранулі,
         І добрыя дзеці — прыклад для людзей! —
         Сініцы свабоду вярнулі.