Вянок (1914)/Думы/Халоднай ноччу я ў шырокім цёмным полі…

← Краю мой родны! Як выкляты Богам

⁂ Халоднай ноччу я ў шырокім цёмным полі… Верш Аўтар: Максім Багдановіч 1914 год

⁂ Кінь вечны плач свой аб старонцы… →

Іншыя публікацыі гэтага твора: Халоднай ноччу я ў шырокім, цёмным полі…

Прапануем да спампаваньня!

* * *

Халоднай ноччу я ў шырокім, цёмным полі
Каля огнішча лёг і сціхнуў у паўсьне.
Агонь усё слабеў… урэшці знік паволі…
І ўраз зрабілося вясёла неяк мне!..
Хай, шэры попел, ты агнішчэ ўсё сабою
Ў нядоўгі чаc здалеў, як рызаю, пакрыць,—
Я ведаю, што там агонь дрыжыць пад ёю,
Я ведаю, што там чырвоны жар гарыць…
Хай чэрэда гадзін панурых, нудных, шэрых,
Як попел, на душу мне клалася ўвесь час,
Хаваючы сабой агонь гарачы веры, —
Хай не відаць яго… а ўсё-ж ткі ён не згас!