Вокліч мой

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Вокліч мой
Верш
Аўтар: Міхась Чарот
Крыніца: http://mihascharot.ru/prazdel/35-voklich-moy.html


Пранясіся, віхор,
Па абшарах гаротнага краю,
Каб аж лес зашумеў, як у буру.
Падымі чорны дым ты да зор,
Што бляск сонца людзям захіляе,
Разбудзі майго брата-пануру.
Сонца ясны прамень,
Засцялі ты наш край пазалотай,
Загляні ў гушчар векавечнага бору.
Ноч нямую змяні, новы дзень…
Вокліч дня прабудзі ад дрымоты,
Каб не сніў бедны брат мой аб горы.
Ты прачніся, мой брат!
Весялей паглядзі на абшары.
Не будуй сам сабе ты магілу…
Сонца ззяе… А ты ўсё не рад…
Сам раздзьмухай апошнія хмары,
Пакажы ўсяму свету ты сілу…

(1922)