Блажен, иже ся выну в смерти поучает…

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Блажен, иже ся выну в смерти поучает…
Верш
Аўтар: Манах Віталь
1612 год
Крыніца: ІСІХАЗМ І БЕЛАРУСКАЕ АСВЕТНІЦТВА ПЕРШАЙ ПАЛОВЫ ХVII СТАГОДДЗЯ (МАНАХ ВІТАЛІ І ЯГОНАЯ “ДІОПТРА”)
Верш быў апублікаваны ў складзе кнігі «Дiоптра, албо Зерцало и выражене живота людского на том свете», выдадзенай ў Еўі. Верш быў зьмешчаны на пачатку трыццатага разьдзелу кнігі.



* * *


Блажен, иже ся выну в смерти поучает,
И тоя в мире всюду по вся часы чает.
Утро помышляется, во вечер не жити,
И паки в вечер, ктому утрее не быти.
Блажен, иже на суетная не упова,
Но на исход благая дела уготова.
Сего злополученье никоеже срящет,
Егда смерть свирепая готова обрящет.
Блажен, иже ся таков быти понуждает,
Яко вся во смертный час обрести желает.
Сей получит за труды и воздыхание
Вечнаго покоища мздовоздаяние.