Беларусь (Грамыка)
Выгляд
| Беларусь Верш Аўтар: Міхайла Грамыка 1918 Крыніца: Міхайла Грамыка. Родная пушча |
Любы край мой, родны край,
Лес, пясок, суглінкі,
На палосках, так і знай,
Вецер гне былінкі.
Ўсё знаёмае датла,
Ельнік ды асіны,
На балоце, ля жытла,
Спеюць журавіны.
Мілы сэрцу ты майму,
Родны край убогі…
Сам не ведаю чаму
Я люблю дарогі.
Ўздоўж дарог пайшлі шляхі
Аж да павароту.
Скрозь лясы, лугі, імхі,
Дываны-балоты.
Вунь алея стромкіх ліп,
А далей — таполя.
Чуцен колаў нудны скрып,
Жыта звозяць з поля.
Пэўна, скончылі жніво,
Вунь ідуць дзяўчаты.
З песняй ціхай і жывой
Цягнуцца да хаты.