Płač Biełaruskaj Staronki Matki pa dzietkach swaich renehatach (1930)/Idu ja na biełaruskuju niŭku harotnu

← Staju ja na zialonym biełaruskim łuzie

Idu ja na biełaruskuju niŭku harotnu Верш Аўтар: Уладзіслаў Казлоўскі 1930 год

Idu ja na biełaruskaje potam źlitaje pole →

Прапануем да спампаваньня!

Idu ja na biełaruskuju niŭku harotnu:

Jak chwali pa mory,
kałośsia pływajuć
i sumna hałoŭki
k ziamli pachilajuć;
Jak byccam sirotki
k mahile, tak hnucca,
a z ich na ziamielku
curkom ślozy ljucca.
A što-ž heta ljecca
z kałośsia, moj druża?
rasa mo‘, ci doždžyk
ciaruša tak duża?
O, nie, renehacie,
i zdradnik niahodny,
Što tak biazlitosna
pakryŭdziŭ Kraj rodny:
Tak sumna i ślozna
hałosić i płača
Krywicka staronka —
Radzimaja naša;
A płača pa dzietkach,
što Jej adraklisia
biasstydna, haniebna
čužym pradalisia.