Dudka Biełaruskaja i Smyk Biełaruski (1930)/Dudka Biełaruskaja/Maja dudka

← Pradmowa

Maja dudka Верш Аўтар: Францішак Багушэвіч 1930 год

Durny mužyk, jak warona →

Іншыя публікацыі гэтага твора: Мая дудка.

Прапануем да спампаваньня!

MAJA DUDKA.

* * *

Ech, skruču ja dudku!

Takoje zajhraju,

Što ŭsim budzie čutka,

Ad kraju da kraju!

Oj, to budzie hrańnie,

Jak na prywitańnie

I jak na wiasielle,

Niadoŭha tykiele:

Skora skonču pieśni...

Poki dudka treśnie,

Ci pahłochnuć ludzi,

Ci wysachnuć hrudzi,

Siły nadarwucca

Na radasnaj dudcy

I wyciekuć ślozy

Na suchija łozy...

Wyjdzie duša paraj,

Padyjmiecca chmaraj,

Tumanom pa rečcy,

Rasoj raźlijecca,

Kałasočki zrosie,

Kab žyta ŭdałosia.

A chleb źjaduć ludzi,

I znoŭ ślaza budzie.

Nu, dyk hraj-ža, dudka

Kab-ža była čutka.

Kab až wušy drała,

Kab ty tak ihrała,

Kab ziamla skakała!

Zahraj tak wiasioła,

Kab usie ukoła,

Uziaŭšysia ŭ boki,

Dy pajšli u skoki,

Jak wichor u polu,

Až wyjučy z bolu,

Kab až rahatali,

A usio skakali...

Kab skakali hory,

Jak chwala na mory,

Jak pany na bali,

Kab wot jak skakali!

---

* * *

Kab až pył kuryŭsia,

Kab świet zawaliŭsia

Dy usio kruciŭsia,

Jak ŭ našaha brata

U pjanoha chata...

Ha, čamu-ž nia jhraješ?

Chiba ty nia znaješ,

Nia wiedaješ chiba,

Što, jak taja ryba,

Dy na lodzie bjecca,

Tak wot ja, zdajecca,

Sorak hadoŭ bjusia,

Nijak nie źwiarnusia,

Nijak nie natraplu

Wadzicy choć kaplu,

Dy takoj wadzicy

Dy z takoj krynicy,

Što, jak chto napjecca,

Dyk wolnym stajecca.

Hraj, wiasioła-ž hraj,

Abo dolu daj!..

---

Jenčyš biaz umoŭku!

Nie, nia, budzie tołku!

Kinu-ž dudku tuju,

A zrablu druhuju.

Ciapier zrablu dudku

Ad žalu, ad smutku.

Ha, zrablu-ž druhuju,

Žalejku smutnuju, —

Dy kab tak zajhrała,

Kab ziamla stahnała,

Wot kab jak ihrała!

Kab ślaźmi prabrała,

Kab až było žutka,

Woś-to maja dudka!...

Woś zrabiŭ takuju:

Daj-ža paprabuju...

Nu dyk hraj-ža, hraj-ža,

Usio spaminaj-ža...

Štodzień i štonočy

Płač, jak maje wočy,

---

* * *

Nad narodu dolaj.

I płač štoraz bolej.

Płač tak da astatka,

Hałasi, jak matka,

Chawajučy dzieci,

Dzień, druhi i treci.

Ihraj śloznym tonam

Nad narodu skonam!

Kab ty tak ihrała,

Kab niemaraść brała.

Jak ślazy nia stanie,

Zacichnie ihrańnie.

Kiń naŭkoła wokam,

Dyk krywawym sokam —

Nie ślazoj zapłačaš,

Jak usio abačyš.

Jak krywi nia stanie,

Tady konču hrańnie!

---