Маладая Беларусь (альманах)/2/Wieršy/Ja spaŭ i zanyŭšaja dumka ŭ dušy ŭsio maŭčała…

← Sercu

⁂ (Ja spaŭ i zanyŭšaja dumka ŭ dušy ŭsio maŭčała…) Верш Аўтар: Хведар Чарнышэвіч 1912 год

Jak chwala na mory… →

Прапануем да спампаваньня!

∗
∗     ∗

Ja spaŭ, i zanyŭšaja dumka i dušy ŭsio maŭčała,
Zdawoleny rozum moj byŭ hetym snom;
Ŭ tym časi na świeci ŭżo jasnaje sonce zijała,
Ziamlu aświečała čaroŭnym ahniom.

I anioł-zbawiciel z wysokaho čystaho nieba
Z haračym wuhlom da mianie prylacieŭ,
Prytknuŭ jaho ŭ wusny: «Ustań, spać nia treba,»
Skazaŭ: «użo dnieje, čuj wolny napieŭ!»

---