Як надарыцца мінута…

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Як надарыцца мінута…
Верш
Аўтар: Алесь Гарун
Крыніца: http://rv-blr.com/vershu/view/71873


 * * *

Як надарыцца мінута,
Што ад працы адарвуся,
І жыцьцёвая атрута
Не пячэць, і прахаплюся,
Дык цябе, мой Родны Краю,
Шчырай думкай аблятаю.
         Ты няшчасны і убогі,
         Ты бяздольны і забіты,
         Ты бяз шляху, без дарогі,
         Ты абдзёрты і прапіты,
         Подлай здрадаю праданы.
         Ты ня свой, — даўно забраны.
Меў вялікія кляйноды,
Быў і моцны і багаты.
Задзіўляліся народы —
А дазнаўся горкай страты.
Сохнеш, вянеш, — вокам кіну,
Аж здаецца, што загінуў…
         А як сонейка устане
         І прыемна усьміхнецца,
         Па палетках, на кургане
         І па вёсцы разьліецца,
         Як паводка, Родны Краю,
         Над цябе тагды ня маю…
Ты квяцісты, залацісты,
І прыгожы, і аздобны,
Ты лясісты, каласісты.
Можа, рай табе падобны —
Колькі ж моцы маеш скрытай,
Колькі сілы неспажытай!
         Ты паўстанеш, працавіты,
         Гаратнічы, невымоўны,
         Шчасьця, долі прагавіты,
         Мой сланэчны, мой чароўны!
         Будзе час, пабачаць сьведкі,
         Хоць ня мы, дык нашы дзеткі.