Якуб Колас (Тарас Гушча). Збор твораў/У НОЧЫ

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Цемра У НОЧЫ
Аўтар: Якуб Колас
1910
Мацерына гора


У НОЧЫ

Над калыскай матка
Ночку каратае,
Хворага сыночка
Цешыць, забаўляе.

На цвічку павешан
Начнічок убогі.
Зазірае ў вокны
Месячык двурогі.

Карагоды зорак
Угары мігаюць,
На зямлі сьняжынкі
Сінім блескам зьзяюць.

Так спакойна ўсюды,
І такая ціша!
Хворае дзіцятка
Так няроўна дыша!

Забівае кашаль,
Не дае спакою.
Сьпі, маё дзіцятка!
Сьпі, мае любое.

Ня пужайся, мілы!
Бог сьвяты з табою...
Вон пайшоў ты з хаты,
Сівы дзед з кульбою!

Унь пайшоў дзед сівы,
Крывіцца і плача...
Уцякай адгэтуль,
Уцякай, бядача!

Ось які дзед гэты -
Думаў напалохаць!
Будзе-ж усю ночку
На марозе вохаць!

А не хадзі ў хату.
А ня лезь сьляпіцай!..
Плач цяпер і мерзьні
Ды ня будзь дурніцай...

О, Пятрусь мой цаца!
Любім мы Пятруся:
Любіць яго тата,
Любіць і матуся.

Купіць тата Пётру
Боцікі на ножкі,
Пойдзе мой сыночак
Пракладаць дарожкі!

Новую кашульку
Я табе пашыю,
У вадзіцы цёплай
Чысьценька памыю.

Будзеш ты харошы!
Цётка не пазнае
«А чый гэта хлопчык?»
Дзядзька запытае.

Ўсе дзівіцца стануць
І хваліць Пятруся.
— Гэта — я, — ты скажаш: —
Я — сынок Габрусяў…

Поўнач пракрычалі
Пеўні з хаты ў хату,
Ўсё курыць газьніцы
Блеск падсьлепаваты.

Змучана кабета
Мацярынскім горам,
Галаву схіліла
Над сыночкам хворым.

І калыша сына,
Страхі адганяе,
А самой ёй сэрца
Нешта есьць-сьціскае.

1910 г.