Шляхам жыцьця (1923)/III/Людка

Людка
Верш
Аўтар: Янка Купала
1923 год

Іншыя публікацыі гэтага твора: Людка (Купала)

Прапануем да спампаваньня!

Людка.

Як Людкі ня бачу, —
Ня міла мне́ жыць:
І сохну, і плачу,
І сон не бяжыць!
І хатка — ня міла,
Ўрагамі — дружкі,
І сьвет — як магіла,
І ночкай дзянькі!
Як Людку угледзіў,
Забыўся на ўсё! —
І плач уцёк недзе,
І раем жыцьцё!
Хоць поўна хмар неба, —
Сьвет — яснасьць адна!
Сам сыты бяз хлеба,
Вясёлай душа!
Забыты ўсе болькі,
Што ходзяць са мной, —
Ўсё хочацца толькі
Быць з Людкай-красой…
К ружовінькім шчочкам
Губамі прыльнуць
І песьню аб Людцы
На ўвесь сьвет грымнуць!
Грымнуць, — прытуліцца
Да белых грудзей,
Упіцца, — забыцца
На сьвет, на людзей!