Шляхам жыцьця (1923)/II/На склоне лета

На склоне лета
Верш
Аўтар: Янка Купала
1923 год

Іншыя публікацыі гэтага твора: На склоне лета

Прапануем да спампаваньня!

На склоне лета.

Пусьцее поле, моўкне птушка,
Скідае жоўты лісьць бяроза,
Нямее песьня — весялушка,
Ліюцца з неба каплі — сьлёзы.
У полі глуха вецер сьвішча
І ў комін з шумам далятае.
Ні то жыцьцё, ні пажарышча,
Ні то пагібельнасьць якая!
А ў сэрцы, сэрцы неспакойным,
Жаль так і ўеўся з пусткай гэтай;
Снуюцца думы роем ройным.
О, як ты страшан мне, склон лета!
Была вясна, і ўсё на сьвеце
Жыло, цьвіло — і вось ня стала…
Няма вясны, заплач па леце;
Нуда ва ўсім запанавала.
Такая-ж доля наша, людзі:
Жыві ды пекайся ўсей сілай;
Праходзяць годы, чахнуць грудзі,
Бач, і дапекаўся магілы.